مرتبط با : شعر
بوسه های تو
گنجشککان پر گوی باغ اند
و پستان های ات کندوی کوهستان هاست
و تن ات
رازی ست جاودانه
که در خلوتی عظیم
با من اش در میان می گذارند.
تن تو آهنگی ست
و تن من کلمه یی که در آن می نشیند
تا نغمه یی در وجود آید :
سروی که تداوم را می تپد.
در نگاه ات همه مهربانی هاست :
قاصدی که زندگی را خبر می دهد.
و در سکوت ات همه صداها :
فریادی که بودن را تجربه می کند
احمد شاملو (31 اردیبهشت 1342) |